Λέμε τώρα...

Γυρίζοντας από τη σχολή, είχα σκοπό να φάω μέχρι σκασμού, να κάνω ένα φραπέ με κανέλλα και να στρωθώ στη δουλειά (διάβασμα στην προκειμένη περίπτωση) για το επόμενο και -ω, ναι!- τελευταίο μάθημα της εξεταστικής. Παρόλ' αυτά, τα σχόλια μερικών συμφοιτητών μου για το ιστολόγιο μ'έκαναν να θέλω να μπώ για να δώ αν είχα καθόλου κίνηση. Αν και αρχικά απογοητεύτηκα, ρίχνοντας μια ματιά στα στατιστικά διαπίστωσα ότι ήδη είχαν κάνει τον κόπο έστω να με διαβάσουν 14 άτομα! Οπότε, πήρα την απόφαση να γράψω ένα ακόμη πόστ κάνοντας στην ουσία έναν απολογισμό για την χρονια που πέρασε μιας και από Πέμπτη θα βρίσκομαι στην μεγάλη φτωχομάνα που την έχω πεθυμήσει... Βέβαια, στις 17 Αυγούστου θα βρίσκομαι και πάλι εδώ, πάλι με πολύ διάβασμα, πάλι με εξεταστική, ελπίζοντας μόνο να λείπει η γκρίνια (γκουχ-γκουχ!), αλλά δεν πτοούμαι! Κάνοντας μια παρένθεση εδώ, πρέπει να ομολογήσω πως όταν κουράζομαι γίνομαι πολύ γκρινιάρης και κακός... Μου φταίνε όλα, νομίζω πως όλα μου πάνε στραβά, και φυσικά υπάρχουν και εκείνα τα ξεσπάσματα επικής κακίας (βλ. Τaz) που κάνουν τον Μάμπρα από τους Thundercats να μοιάζει με αυτό μπροστα μου:

Anyway, μπαίνοντας στο ψητο, μπορώ να πω ότι η χρονιά που πέρασε ήταν αρκετά αντι-παραγωγική για μένα. Δεν μπορώ να πω, σε όλα άρχισε να μπαίνει μια τάξη και να ξέρω επιτέλους τι θέλω και τι πρέπει να κάνω, αλλά σε ό,τι αφορά στις πραγματικές μου υποχρεώσεις τα πράγματα δεν πήγαν καθόλου καλά. Φυσικά ο μόνος υπεύθυνος γι'αυτό είμαι εγώ, που τ'αφήνω όλα για την τελευταία στιγμή. Χμ... επομένως πρέπει να γίνω λιγάαακι πιο υπεύθυνος... (λέμε τώρα...) Το ξέρω πως είμαι τεμπέλης και χαβαλετζης μερικές φορές αλλά δεν ξέρω πως να το ξεπεράσω... Μάλλον και αυτό πρέπει να μπεί στη λίστα των πραγμάτων που σκοπεύω να επαναλαμβάνω 10 φορές προτού κοιμηθω...

Τα μαθήματα ψιλοπήγαν κατα διαόλου, ακόμα το ελέγχω όμως, κι έτσι το Σεπτέμβρη σκοπεύω να κάνω ένα καλό ξεκαθάρισμα. Οι λοιπές υποχρεωσεις (βλέπε δουλεια, οικονομικά κλπ) δεν πέρασαν και καμια ιδιαίτερη περίοδο άνθησης, το αντίθετο θα έλεγα. Είμαι πιο μπατίρης από ποτέ! (Αυτό ελπίζω να μην το δεί το έτερον ήμισυ) Ελπίζω πάντως να βρώ καμια δουλειά τώρα το καλοκαίρι γιατί αλλιώς αντίο διακοπούλες...!


Υ.Γ.: Πρόκειται για ένα δυναμικό (μεταβαλλόμενο δηλαδή :Ρ) άρθρο, επομένως μέχρι να φύγω τουλάχιστον, θα συνεχίσει να ενημερώνεται... Προς το παρόν, καλή συνέχεια σε όλους!

Update #1: Βρε καλέ μου, βρε χρυσέ μου Μέρφυ... Τόσους και τόσους νόμους έβγαλες, αυτό πώς σου ξέφυγε; Παίρνω την προτοβουλία λοιπόν να το συμπληρώσω εγώ: "Πας σε συνέντευξη για δουλειά. Πηγαίνοντας και ενώ περιμένεις ή βρίσκεσαι ήδη στο ταξί, καταλήγεις να βρίζεσαι με κάποιον (ω, τι προτότυπο) και τελικά να τον στελνεις στον αγύριστο. Μόλις φτάνεις στο γραφείο σε ενημερώνουν ότι το αφεντικό έχει αργήσει, και όταν τελικά καταφθάνει, εσυ διαπιστώνεις με μεγάλη σου...τι; λύπη, χαρα, συγκίνηση; πάντως διαπιστώνεις ότι είναι ο τύπος με τον οποίο βρίστικες στο ταξί."
Φαινομενικά άσχετο μ'εμένα, όμως σήμερα το πρωί μπαίνοντας στην εστία για το πρωινό, πέφτω πάνω σε κάποιον καθηγητή με τον οποίο δεν είχαμε και την καλύτερη συνεργασια μέσα στη χρονιά... Όλη η λέσχη άδεια, μόνο εγω κι αυτός ημασταν μέσα, κι εγώ να ψιθυρίζω από μέσα μου "πλακα μου κανεις τώρα, έτσι;". Τελικά πήγα και κάθισα σ'ένα κοντινό του τραπέζι, να μην φαίνεται ότι τον αποφεύγω ούτε όμως και το αντίθετο. Σιγά-σιγά πιάσαμε την κουβέντα και έτσι μέσα σ' όλα έμαθα και 1-2 πράγματα. Το καλύτερο εξ'αυτών; Χρωστάω 2 μαθήματα τα οποία σκοπεύει από του χρόνου να τα αναλάβει μιας και μονιμοποιείται. Με τις υγείες μου...

Ηθικό δίδαγμα: Άλλη φορά θα κρατάω το στόμα μου κλειστό και δεν θα μπλέκω σε υποθέσεις που κανονικά δεν θα 'πρεπε να με νοιάζουν... Κοινώς... "Shut the f*ck up!"